Kumaryna – co to jest?
Kumaryny
Jest to grupa organicznych związków chemicznych. Są biologicznie czynne, co oznacza, że wywołuje określony, mierzalny efekt, gdy znajduje się w sprzyjającym środowisku, np. w komórce. W grupie tej występują różne związki posiadające ten sam szkielet w budowie, tj. rdzeń, od którego odchodzą nieco różniące od siebie fragmenty. Kumaryny mogą występować w formie wolnych (pojedynczych) związków, jak i glikozydów, tj. związków połączonych wiązaniami glikozydowymi.
Kumaryna jako związek należący do grupy kumaryn występuje naturalnie w roślinach, m.in. w lawendzie, fasoli tonka czy w cynamonie cassia. Ma charakterystyczny zapach, dlatego nuty zapachowe pochodzące z bogatych w nie roślin są często stosowane w perfumiarstwie. W nutach wód toaletowych i perfumowanych marek znanych i niszowych często można znaleźć np. fasolę tonkę czy lawendę. Z uwagi na walory zapachowe, kumaryna bywa również dodawana do innych kosmetyków jako składniki kompozycji zapachowych.
Kumaryna – szkodliwość w żywności
Dodawanie samej kumaryny jako związku do żywności w Stanach Zjednoczonych jest niedozwolone, natomiast w innych krajach trwają dyskusje na temat ewentualnego wprowadzenia podobnych restrykcji. Spowodowane jest to możliwą hepatotoksycznością, tj. potencjalem uszkodzenia komórek wątroby. W Unii Europejskiej zastosowanie produktów spożywczych zawierających określone ilości kumaryny jest ograniczony regulacjami prawnymi. Producenci żywności, którzy przygotowują gotowe produkty spożywcze zawierające składniki bogate w kumaryny (np. cynamon) powinni zapewniać ich bezpieczeństwo względem bezpiecznych ilości tych związków.
Kumaryna – leki przeciwzakrzepowe
Kumaryna nie jest lekiem przeciwzakrzepowym. Niektóre leki o takim działaniu, jako antagoniści witaminy K, np. warfaryna, są pochodnymi kumaryny i nie są jednaj z niej produkowane. Spożywając więc pewne ilości produktów naturalnie zawierające ten związek nie trzeba się spodziewać efektu przeciwzakrzepowego. Przeświadczenie o przeciwzakrzepowym działaniu tej substancji ma jednak swoje uzasadnienie w historii farmakologii. Jednym z pierwszych leków o tego typu właściwościach był jeden ze związków pochodnych kumaryny występujący naturalnie w gnijącej koniczynie (sweet clover). Gdy pojawiała się na niej pleść, kumaryna przeszkałcala się w dikumarol, który takie właściwości posiadał. Nie byla to jednak kumaryna sensu stricte, a obecnie leki należące do grupy pochodnych kumaryn są produkowane syntetycznie.
Ten tekst został napisany w celu informacyjnym i nie zastępuje konsultacji z lekarzem.
Piszę o zdrowiu, dietetyce i kosmetologii, opierając się na aktualnej wiedzy medycznej i badaniach naukowych. Nieustannie się dokształcam, by dzielić się z czytelnikami rzetelnymi i aktualnymi informacjami ze świata zdrowia i urody. Sądzę, że świadoma edukacja to klucz do lepszego samopoczucia i mądrych wyborów na co dzień.
