Ropowica – co to jest?

,

Opis obrazka

Ropowica bywa mylona ze „zwykłym” stanem zapalnym, tymczasem wymaga one interwencji medycznej. Może postępować szybko, chociaż z początku nie wygląda groźnie. Co warto wiedzieć o ropowicy?

Ropowica – przyczyny

Jest to szerzące się w szybkim tempie zakażenie bakteryjne tkanek miękkich, które nie jest ograniczone do źródła ropnia. Stan zapalny dynamicznie się rozszerza, bo w ropowicy nie ma wyraźnie odgraniczonego guzka związanego „torebką”. Z czasem zajmuje ona coraz większy obszar.

farmaceutka w aptece

Do potencjalnych przyczyn ropowicy należą: zakażenie okołozębowe oraz zatok, rany powstałe w wyniku wkłuć, iniekcji oraz pozabiegowe, stopa cukrzycowa, w rzadszych przypadkach i sprzyjających warunkach również skaleczenia czy inne drobne rany. Najczęściej ropowica jest wywoływana przez paciorkowce i gronkowce.

Polecane produkty

Ropowica – objawy

Ropowica wywołuje silną reakcję odpornościową, dlatego zauważalny jest ostry stan zapalny. Daje objawy lokalne, czyli ograniczone do miejsca, w którym występuje oraz ogólnoustrojowe. Do pierwszej grupy należy szybko narastający ból w miejscu zakażenia, obrzęk, ocieplenie tkanki skórnej w tym miejscu, jej tkliwość i zaczerwienienie, napięcie, a niekiedy zmiana odcienia skóry, np. na pociemniały niebieski czy fioletowy. Do objawów ogólnoustrojowych należą dreszcze, gorączka, pogarszające się samopoczucie, a w sytuacji poważniejszego stanu również spadek ciśnienia tętniczego krwi, podwyższenie tętna i znaczne osłabienie.

Czy ropowica jest zakaźna?

Ropowica nie przenosi się drogą kropelkową, nie można się nią więc zarazić tak jak infekcjami dróg oddechowych. Jeśli jednak bakterie mogą przedostać się do uszkodzonej tkanki, np. poprzez otarcie bądź skaleczenie, mogą u niektórych wywołać ropowicę. Dochodzi do tego poprzez bezpośredni kontakt uszkodzonej tkanki z zakażoną powierzchnią, np. ostrzem narzędzi chirurgicznych lub poprzez brak dezynfekcji rany krótko po naruszeniu ciągłości tkanki.

W przypadku jakichkolwiek niepokojących nas objawów należy zapobiegawczo zgłosić się do lekarza, ponieważ ropowica może przebiegać dynamicznie i szybko stworzyć zagrożenie dla życia. Zalecane jest to szczególnie w sytuacji, gdy zmiana szybko się powiększa oraz pojawiają się w jej okolicach dodatkowe, np. pęcherze czy przebarwienia, gdy znajduje się w okolicach twarzy, w tym oczu, szyi, ból z nią związany szybko się nasila, a także, gdy osoba, u której rozwinęła ropowica cierpi również na cukrzycę, znajduje się w immunosupresji, ma nabyte lub wrodzone niedobory odporności, choroby naczyń czy niedawno przechodziła zabieg (nawet typowo niegroźny, np. u dentysty).

Ropowica – jak długo trwa leczenie?

Długość i rodzaj leczenia zależą od etapu, w którym ropowica została zdiagnozowana, a także w jakich okolicznościach doszło do zakażenia. Może ona być szybko zauważona, jeśli wystąpiła na skutek zabiegu operacyjnego, a pacjent nadal przebywa w placówce medycznej. Zakażenie bakteryjne leczy się antybiotykami skierowanymi na szczep, który je wywołał, dlatego wykonuje się badania na posiew, morfologię oraz markery stanu zapalnego. Jeżeli zmiana wymaga wycięcia, w trybie pilnym wykonuje się również zabieg oczyszczający.

Nieleczona ropowica może prowadzić do stanów zagrożenia życia, w tym sepsy lub trwałego uszkodzenia narządu czy tkanki, na której doszło do największych uszkodzeń. Z tego względu każdą ranę, która powstała na skutek chociażby niewielkich uszkodzeń ciągłości tkanki należy dezynfekować preparatami do tego przeznaczonymi, a w razie zaobserwowania powiększenia stanu zapalnego – zgłosić się do lekarza.